Stal żaroodpora wysokochromowa to rodzaj stali nierdzewnej która z założenia jest względnie odporna na działanie wysokich temperatur oraz pracująca zmiennie lub cały czas pod ich wpływem. Żarowytrzymałość uzyskuje się poprzez podniesione zawartości dodatków stopowych w stali takich jak chrom procentowy udział od 5 do 30, nikiel w ilości 4 do 30%. Dodatkami stopowymi stosowanymi również w stalach z grupy żaroodpornej są niekiedy tytan – H25T, wolfram, molibden H20N12S2, krzem H6S2, H205N20S2, H25JS, aluminium H13JS. Duża zawartość dodatków stopowych wpływa na strukturę autentystyczną stali żaroodpornych.
Maksymalna żaroodporność stali żaroodpornych może się wahać od 800 do nawet 1200 stopni Celsjusza a uzależniona jest od całkowitego składu chemicznego danego gatunku stali. Stal żaroodporna zawiera w swym składzie dodatki stopowe o większym powinowactwie do tlenu niż żelazo, takie jak: krzem, aluminium, chrom. Uwzględniając skład chemiczny stali można rozróżnić np. stale chromowe lub chromowo-niklowe, jednak bardziej popularna jest klasyfikacja tych stali ze względu na ich strukturę. Rozpoznaje się tu stale o strukturze ferrytycznej, ferrytyczno-perliycznej, ferrytyczno-austenitycznej i austenityczne. Stale o strukturze ferrytycznej i ferrytyczno-perlitycznej wykazują wysoką odporność na utlenianie, jednak nie są odpowiednie do pracy przy dużych obciążeniach mechanicznych w wysockich temperaturach.